Polish words / 1751–2000 / no. 1863
dziwić
/ˈd͡ʑivit͡ɕ/verb, imperfective#1863 most common
to surprise, to be surprised (dziwić się)
Usage noteDziwić się + dative = to be surprised at: dziwię się mu.
Aspect pair: zdziwić (perfective)
Examples
- Nic mnie już nie dziwi.Nothing surprises me anymore.
- Dziwię się, że jeszcze go nie ma.I'm surprised he's not here yet.
Conjugation of dziwić
Present tense
| ja | dziwię |
|---|---|
| ty | dziwisz |
| on / ona / ono | dziwi |
| my | dziwimy |
| wy | dziwicie |
| oni / one | dziwią |
Past tense
| Masculine | Feminine | |
|---|---|---|
| ja | dziwiłem | dziwiłam |
| ty | dziwiłeś | dziwiłaś |
| on / ona / ono | dziwił | dziwiła / dziwiło |
| my | dziwiliśmy | dziwiłyśmy |
| wy | dziwiliście | dziwiłyście |
| oni / one | dziwili | dziwiły |
In the plural, the first column is for groups with at least one man, the second for all other groups.
Imperative
ty dziw · my dziwmy · wy dziwcie
Future tense
będę dziwić or będę dziwił / będę dziwiła (I will …). Change będę for the person: będziesz, będzie, będziemy, będziecie, będą.