Polish words / 3501–3750 / no. 3509
obrazić
/ɔˈbrazit͡ɕ/verb, perfective#3509 most common
to offend, to insult
Usage note'Obrazić się' = to take offence, to sulk.
Aspect pair: obrażać (imperfective)
Examples
- Nie chciałem cię obrazić.I didn't mean to offend you.
- Siostra obraziła się na mnie o głupotę.My sister got offended with me over nothing.
Conjugation of obrazić
Future tense
| ja | obrażę |
|---|---|
| ty | obrazisz |
| on / ona / ono | obrazi |
| my | obrazimy |
| wy | obrazicie |
| oni / one | obrażą |
This verb is perfective, so these forms talk about the future: one finished action.
Past tense
| Masculine | Feminine | |
|---|---|---|
| ja | obraziłem | obraziłam |
| ty | obraziłeś | obraziłaś |
| on / ona / ono | obraził | obraziła / obraziło |
| my | obraziliśmy | obraziłyśmy |
| wy | obraziliście | obraziłyście |
| oni / one | obrazili | obraziły |
In the plural, the first column is for groups with at least one man, the second for all other groups.
Imperative
ty obraź · my obraźmy · wy obraźcie