Polish words / 501–750 / no. 673
dzwonić
/ˈd͡ʑvɔɲit͡ɕ/verb, imperfective#673 most common
to call, to ring
Usage note'Dzwoni telefon' = the phone is ringing; call someone: do + genitive.
Aspect pair: zadzwonić (perfective)
Examples
- Dzwoniłem do ciebie trzy razy!I called you three times!
- Słyszysz? Ktoś dzwoni do drzwi.Do you hear that? Someone is ringing the doorbell.
Conjugation of dzwonić
Present tense
| ja | dzwonię |
|---|---|
| ty | dzwonisz |
| on / ona / ono | dzwoni |
| my | dzwonimy |
| wy | dzwonicie |
| oni / one | dzwonią |
Past tense
| Masculine | Feminine | |
|---|---|---|
| ja | dzwoniłem | dzwoniłam |
| ty | dzwoniłeś | dzwoniłaś |
| on / ona / ono | dzwonił | dzwoniła / dzwoniło |
| my | dzwoniliśmy | dzwoniłyśmy |
| wy | dzwoniliście | dzwoniłyście |
| oni / one | dzwonili | dzwoniły |
In the plural, the first column is for groups with at least one man, the second for all other groups.
Imperative
ty dzwoń · my dzwońmy · wy dzwońcie
Future tense
będę dzwonić or będę dzwonił / będę dzwoniła (I will …). Change będę for the person: będziesz, będzie, będziemy, będziecie, będą.