krzyczeć

/ˈkʂɨt͡ʂɛt͡ɕ/verb, imperfective#1206 most common

to shout, to scream, to yell

Usage noteKrzyczeć na kogoś means to shout at someone.

Aspect pair: krzyknąć (perfective)

Examples

  • Nie krzycz, słyszę cię dobrze.
    Don't shout, I can hear you fine.
  • Dzieci krzyczały z radości na placu zabaw.
    The children were shouting with joy at the playground.

Conjugation of krzyczeć

Present tense

jakrzyczę
tykrzyczysz
on / ona / onokrzyczy
mykrzyczymy
wykrzyczycie
oni / onekrzyczą

Past tense

MasculineFeminine
jakrzyczałemkrzyczałam
tykrzyczałeśkrzyczałaś
on / ona / onokrzyczałkrzyczała / krzyczało
mykrzyczeliśmykrzyczałyśmy
wykrzyczeliściekrzyczałyście
oni / onekrzyczelikrzyczały

In the plural, the first column is for groups with at least one man, the second for all other groups.

Imperative

ty krzycz · my krzyczmy · wy krzyczcie

Future tense

będę krzyczeć or będę krzyczał / będę krzyczała (I will …). Change będę for the person: będziesz, będzie, będziemy, będziecie, będą.

Nearby words