odrzucać

/ɔˈd͡ʐut͡sat͡ɕ/verb, imperfective#3748 most common

to reject, to turn down, to throw back

Usage note'Odrzucać ofertę' = to turn down an offer.

Aspect pair: odrzucić (perfective)

Examples

  • Zawsze odrzucam połączenia z nieznanych numerów.
    I always reject calls from unknown numbers.
  • Dlaczego odrzucasz każdą moją propozycję?
    Why do you turn down every suggestion I make?

Conjugation of odrzucać

Present tense

jaodrzucam
tyodrzucasz
on / ona / onoodrzuca
myodrzucamy
wyodrzucacie
oni / oneodrzucają

Past tense

MasculineFeminine
jaodrzucałemodrzucałam
tyodrzucałeśodrzucałaś
on / ona / onoodrzucałodrzucała / odrzucało
myodrzucaliśmyodrzucałyśmy
wyodrzucaliścieodrzucałyście
oni / oneodrzucaliodrzucały

In the plural, the first column is for groups with at least one man, the second for all other groups.

Imperative

ty odrzucaj · my odrzucajmy · wy odrzucajcie

Future tense

będę odrzucać or będę odrzucał / będę odrzucała (I will …). Change będę for the person: będziesz, będzie, będziemy, będziecie, będą.

Nearby words