Polish words / 1751–2000 / no. 1949
pułkownik
/puwˈkɔvɲik/noun, masculine (person)#1949 most common
colonel
Examples
- Pradziadek był pułkownikiem w wojsku.My great-grandfather was a colonel in the army.
- W filmie gra rolę starego pułkownika.In the film he plays an old colonel.
Declension of pułkownik
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativekto? co? | pułkownik | pułkownicy |
| Genitivekogo? czego? | pułkownika | pułkowników |
| Dativekomu? czemu? | pułkownikowi | pułkownikom |
| Accusativekogo? co? | pułkownika | pułkowników |
| Instrumentalz kim? z czym? | pułkownikiem | pułkownikami |
| Locativeo kim? o czym? | pułkowniku | pułkownikach |
| Vocativeo! | pułkowniku | pułkownicy |