rozpocząć

/rɔˈspɔt͡ʂɔɲt͡ɕ/verb, perfective#632 most common

to begin, to start

Usage noteMore formal than 'zacząć'; future rozpocznę.

Aspect pair: rozpoczynać (imperfective)

Examples

  • Koncert rozpocznie się o ósmej.
    The concert will begin at eight.
  • Rozpoczęłam nową pracę w poniedziałek.
    I started a new job on Monday.

Conjugation of rozpocząć

Future tense

jarozpocznę
tyrozpoczniesz
on / ona / onorozpocznie
myrozpoczniemy
wyrozpoczniecie
oni / onerozpoczną

This verb is perfective, so these forms talk about the future: one finished action.

Past tense

MasculineFeminine
jarozpocząłemrozpoczęłam
tyrozpocząłeśrozpoczęłaś
on / ona / onorozpocząłrozpoczęła / rozpoczęło
myrozpoczęliśmyrozpoczęłyśmy
wyrozpoczęliścierozpoczęłyście
oni / onerozpoczęlirozpoczęły

In the plural, the first column is for groups with at least one man, the second for all other groups.

Imperative

ty rozpocznij · my rozpocznijmy · wy rozpocznijcie

Nearby words