Polish words / 1751–2000 / no. 1784
zgubić
/ˈzɡubʲit͡ɕ/verb, perfective#1784 most common
to lose
Usage noteZgubić się = to get lost; losing a game is przegrać.
Aspect pair: gubić (imperfective)
Examples
- Zgubiłem gdzieś klucze do domu.I've lost my house keys somewhere.
- Na wycieczce zgubiliśmy się w centrum miasta.On the trip we got lost in the city centre.
Conjugation of zgubić
Future tense
| ja | zgubię |
|---|---|
| ty | zgubisz |
| on / ona / ono | zgubi |
| my | zgubimy |
| wy | zgubicie |
| oni / one | zgubią |
This verb is perfective, so these forms talk about the future: one finished action.
Past tense
| Masculine | Feminine | |
|---|---|---|
| ja | zgubiłem | zgubiłam |
| ty | zgubiłeś | zgubiłaś |
| on / ona / ono | zgubił | zgubiła / zgubiło |
| my | zgubiliśmy | zgubiłyśmy |
| wy | zgubiliście | zgubiłyście |
| oni / one | zgubili | zgubiły |
In the plural, the first column is for groups with at least one man, the second for all other groups.
Imperative
ty zgub · my zgubmy · wy zgubcie